روش های درمان فاضلاب صنایع غذایی پرکروما در خانه و خارج از کشور عمدتاً شامل: روش های فیزیکی، روش های شیمیایی و روش های بیولوژیکی است. در حال حاضر روش های رایج مورد استفاده شامل جذب، انعقاد، اکسیداسیون، کاهش، الکترولیز، بیوشیمی و غیره است.
روش فیزیکی
روش جذب
روش جذب روشی است که در آن از مواد جامد متخلخل به عنوان جاذب برای جذب مواد با کروماتیته بالا در فاضلاب روی سطوح خود استفاده می شود. جاذب های معمولاً مورد استفاده کربن فعال، زمین دیاتوماسه، پودر کک، و پروتئین جذب ماکروپورو هستند.
کربن فعال دارای ویژگی های سست و متخلخل، چگالی فله کم، سطح خاص و غیره است. این می تواند به طور کارآمد جذب رنگدانه ها و رنگ های محلول در آب, اما نمی تواند جذب مواد جامد معلق و رنگ های نامحلول.
کربن فعال برای بازسازی گران است، و به طور کلی در تصفیه مقدار کمی فاضلاب کم غلظت استفاده می شود. سیندر دیگ بخار، سرباره فولادی، پودر کک و زباله های محصول کشاورزی (مانند باگاس، پوسته بادام زمینی و غیره) ظرفیت جذب خاصی دارند و می توانند جایگزین کربن فعال شوند.
آگلوتیناسیون
روش آگلوتیناسیون از هیدروکسید فلزی یا جذب پلیمری عضوی یا بریدینگ یون برای رنگ زدایی استفاده می کند. این روش بیشتر برای ذرات با اندازه ذرات در محدوده ۱۰ تا ۹ nm تا ۱۰ تا ۸ nm مؤثر است.
اصل این روش اضافه کردن یک فلوکولانت با بار یا یک گروه تابعی قطبی برای از بین بردن اثر دافعه الکترواستاتیک بین ذرات سیستم اصلی، و ترویج تجمع و تجمیع آن ها است، تا به هدف جدایی و رنگ زدایی دست یابد.
فلوکولانت هایی که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرند شامل فلوکولانت های غیر عضوی و فلوکولانت های پلیمری هستند.
فلوکولانت های معدنی شامل سری آلومینیوم [بیشتر یک محلول مخلوط Al2O4 یا (NH4)2SO4]، سری آهن [FeSO4، Fe2 (SO4)3 یا FeCI3 و غیره]، و همچنین انعقاد اسید-باز مورد استفاده برای تغییر pH و ایجاد مواد خاصی حل و فصل عامل. فلوکولانت های غیر عضوی تأثیر خوبی در تصفیه فاضلاب های رنگی دارند، اما نسبت به pH بیش از حد حساس هستند، و تنها تحت مناسب ترین شرایط pH اثر رضایت بخش خواهند داشت.
فلوکولانت پلیمر دارای وزن مولکولی بزرگ، توانایی قوی برای اتصال به ذرات، مقدار کمتر، آگلوتیناسیون سریع، و سازگارتر با pH نسبت به flocculants غیر عضوی است.
متو شیمیایید
روش ردوکس
روش اکسیداسیون-کاهش عمدتاً از عوامل ردوکس مانند ازن، پراکسید، دیتونیت، هیپوکلریت و غیره برای درمان فاضلاب های پر رنگ برای شکستن پیوندهای مضاعف در مولکول های آلی برای رسیدن به هدف دکلریزاسیون استفاده می کند.
گزارش های زیادی در مورد استفاده از روش کاهش اکسیداسیون برای درمان فاضلاب پر رنگ مواد غذایی وجود دارد، و پیشرفت های جدیدی در بسیاری از جنبه ها صورت گرفته است.
روش الکتروشیمیایی
تصفیه الکتروشیمیایی فاضلاب به طور کلی نیازی به اضافه کردن مواد شیمیایی، پس تصفیه ساده، ردپای کوچک، مدیریت مناسب ندارد و به آن روش تصفیه تمیز می نامند. با توسعه صنعت برق، روش الکتروشیمیایی به تدریج در حال تبدیل شدن به یک فناوری درمان آب به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد.
روش رنگ زدایی الکتروشیمیایی را می توان به روش الکترود دو بعدی و روش الکترود چند بعدی تقسیم کرد.
روش الکترود دو بعدی از دو صفحه محلول یا نامحلول به عنوان الکترود استفاده می کند و جریان مستقیم برای رسیدن به هدف رنگ زدایی از طریق واکنش ردوکس الکتروشیمیایی که در سلول الکترولیتیک رخ می دهد به کار می رود.
روش الکترود چند بعدی پر کردن دانه ای یا دیگر مواد الکترود کاری باقی مانده مانند بین الکترودهای سنتی دو بعدی، و جریان اصلی الکترود را تأمین می کند. سطح ماده پر کار الکترود شارژ می شود و تبدیل به یک الکترود جدید می شود و در نتیجه از طریق هدف واکنش الکتروشیمیایی به رنگ زدایی دست می یافت.
روش زیستی
روش لجن فعال
روش لجن فعال از لجن فعال حاوی تعداد زیادی میکروارگانیسم برای جذب و اکسید کردن و تجزیه آلاینده های آلی یا غیر آلی موجود در فاضلاب استفاده می کند و در نتیجه فاضلاب را تصفیه می کند. با توجه به ظرفیت زیاد و کارایی بالای تصفیه آب، این روش به طور گسترده ای در تصفیه فاضلاب های مختلف مورد استفاده قرار گرفته است.
درمان بیولوژیکی بی هوازی
روش درمان بیولوژیکی بی هوازی یک روش درمان فاضلاب آلی است که از آنایروب های دانشکده ای استفاده می کند و آنایروب ها را موظف می کند تا مواد آلی ماکرومولکولی موجود در فاضلاب را به ترکیبات کم مولکولی تخریب کند، و سپس آن را به متان و دی اکسید کربن تبدیل کند.
فرایند A/PAC-MAS (روش لجن فعال شده با اصلاح کربن بی هوازی/فعال) برای درمان فاضلاب تولید سس سویا استفاده می شود. از طریق ترکیب رنگ زدایی گونه های باکتریایی غالب و رنگ زدایی PAC، فاضلاب تولید سس سویا با کروماتیتی بیش از ۲۰۰ بار را می توان به طور مؤثری درمان کرد. کروماتیته این اثر را می توان در زیر ۴۰ برابر تثبیت کرد.