در حال حاضر، اکثر سیستمهای تهویه مطبوع در ساختمانهای فوقمرتبه کشور من، روشهای تبادل حرارتی آبشاری با مبدلهای حرارتی صفحهای آب-آب در وسط است که شامل دو نوع تبادل حرارتی است: تبادل حرارت صفحه اولیه و حرارت صفحه ثانویه. مبادله آب سرد برای تبادل حرارتی بسته از ناحیه کم ارتفاع به ناحیه مرتفع بلند می شود، به طوری که منطقه کم ارتفاع و منطقه مرتفع تحت فشار ارتفاع مربوطه خود قرار می گیرند و در نتیجه مشکل کاهش می یابد. فشار بیش از حد در ناحیه کم ارتفاع
ویژگی های اصلی این سیستم عبارتند از:
(1) ارتفاع هر منطقه به طور کلی در حدود 100 متر کنترل می شود.
(2) مبدل حرارتی صفحه ای به عنوان تجهیزات تبادل حرارت بین آب اولیه و آب ثانویه استفاده می شود. به دلیل راندمان بالای این نوع مبدل حرارتی، اختلاف دمای آب اولیه و ثانویه می تواند به 1 درجه برسد. مبدل حرارتی معمولاً در لایه تجهیزات تنظیم می شود.
(3) به منظور اطمینان از ظرفیت رطوبت زدایی آب ثانویه، دمای آب آن نمی تواند خیلی زیاد باشد، به طور کلی در 7 تا 8 درجه، بنابراین دمای آب اولیه به طور کلی 5 تا 6 درجه است. بنابراین برآوردن چنین الزاماتی برای چیلرها دشوار است.
(4) هنگامی که سیستم منطقه بندی می شود، ارتفاعی که آب اولیه می تواند به آن برسد باید تا حد امکان استفاده شود، یعنی بار ساختمان باید تا حد امکان توسط آب اولیه تحمل شود، که صرفه جویی در انرژی مهم است. اندازه گیری آب ثانویه سطح انرژی کمتری نسبت به آب اولیه دارد، بنابراین توانایی آن در تصفیه هوا کمی پایین تر است. استفاده بیش از حد از آب ثانویه باعث افزایش مساحت مبدل حرارتی و حجم گردش آب ثانویه می شود، یعنی مصرف انرژی افزایش می یابد.
(5) از آنجایی که ارتفاع سیستم آب اولیه به طور کلی زیاد است و چیلر در موقعیت پایین تر مانند زیرزمین قرار دارد، چیلر در سمت مکش پمپ آب قرار می گیرد تا به دلیل تأثیر فشار پمپ آب در مورد موقعیت نسبی مبدل حرارتی صفحه ای و پمپ آب در سیستم آب ثانویه، حتی اگر حداکثر فشار مبدل حرارتی صفحه ای به بیش از 2 برسد.{2}}مگاپاسکال، اصل کاهش فشار آن است. ارزش تا جایی که ممکن است باید همچنان رعایت شود.