تجارت کربن "تجارت انتشار کربن" نامیده می شود، بنابراین کربن یا دی اکسید کربن را تجارت نمی کند، بلکه حقوق انتشار دی اکسید کربن (اعتبارات انتشار) را معامله می کند. تجارت کربن حق انتشار دی اکسید کربن را به عنوان یک کالا در نظر می گیرد و خریدار با پرداخت مبلغ معینی به فروشنده مقدار مشخصی از حق انتشار دی اکسید کربن را به دست می آورد و بنابراین تجارت حق انتشار دی اکسید کربن را تشکیل می دهد. بازارهای تجارت کربن به طور مصنوعی توسط دولت ها از طریق کنترل انتشار گازهای گلخانه ای در شرکت های مصرف کننده انرژی ایجاد می شوند. معمولاً دولت مجموع انتشار کربن را تعیین می کند و طبق قوانین خاصی به شرکت ها سهمیه اختصاص می دهد.
اگر انتشار گازهای گلخانه ای شرکت در آینده از سهمیه فراتر رود، باید این سهمیه را در بازار خریداری کند. در عین حال، اگر برخی از شرکتها با استفاده از فناوریهای صرفهجویی در مصرف انرژی و کاهش انتشار گازهای گلخانهای کمتری نسبت به آنچه حق دارند، منتشر کنند، میتوانند سهمیه مازاد را از طریق بازار تجارت کربن بفروشند. دو طرف معمولاً از طریق مبادلات کربن تجارت می کنند. در حالت اول، اگر هزینه کاهش انتشار کمتر از قیمت بازار تجارت کربن باشد، شرکت کاهش انتشار را انتخاب می کند و سهم تولید شده توسط کاهش انتشار می تواند برای کسب سود فروخته شود. در حالت دوم، زمانی که هزینه کاهش انتشار یک شرکت بالاتر از قیمت بازار کربن باشد، تصمیم می گیرد از دولت، شرکت ها یا سایر نهادهای بازار که دارای سهمیه در بازار کربن برای دستیابی به هدف کاهش انتشار تعیین شده است، خرید کند. دولت. کسانی که به اندازه کافی کمک هزینه برای پوشش گازهای گلخانه ای واقعی خود نخرند با جریمه های سنگینی روبرو می شوند.
از طریق مجموعهای از طراحی، مکانیسم تجارت کربن کربن به عنوان بخشی از هزینههای مدیریت شرکت درونی میشود و هزینه معامله قیمت کربن، شرکتها را برای انتخاب روش کاهش کربن بهینه، از جمله تبدیل، صرفهجویی در انرژی و کاهش انتشار راهنمایی میکند. از سهمیه کربن برای خرید، یا جذب کربن، رویکرد بازار محور ساخته شده در ساختار صنعتی از انرژی به تبدیل انرژی کم در همان زمان، بهینه سازی هزینه کل جامعه. در طول فرآیند اقتصاد کربن، تجهیزات مبدل حرارتی در فرآیند دقیق ضروری است.